Er landsbyggðin hluti af lausninni?
Skoðanagrein forseta bæjarstjórnar Vestmannaeyja sem tengir niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB-viðræður við byggðamál og verðbólgu. Hagfræðilega kjarnafullyrðingin um að höfuðborgarmiðuð byggðaþróun sé verðbólguhvetjandi er sett fram án nokkurs rökstuðnings. Upphafsstefið um klofninginn milli borgar og landsbyggðar er svo aldrei tengt við niðurstöðuna.
Greinin er birt undir skoðanamerki og starfsheiti höfundar kemur skýrt fram, sem er rétt og nauðsynlegt; lesandinn veit að hér talar sveitarstjórnarmaður af landsbyggðinni.
Röksemdafærslan stendur hins vegar illa undir sér. Höfundur opnar á „sláandi mun“ á afstöðu höfuðborgarsvæðis og landsbyggðar í þjóðaratkvæðagreiðslunni, en engar tölur eru nefndar og, verra, þessi klofningur er aldrei tengdur við það sem á eftir kemur. Hvernig leiðir afstaða til aðildarviðræðna til þess að byggðauppbygging bæti þjóðarhag? Sú brú er einfaldlega ekki byggð, þótt spurningin í fyrirsögninni kalli á hana.
Þyngsta fullyrðingin er sú að höfuðborgarmiðuð byggðaþróun sé verðbólguhvetjandi. Þetta er umdeild hagfræðileg staðhæfing sem gengur á móti algengum rökum um þéttingu og framleiðnihagkvæmni; hún fær hvorki tilvísun í greiningu, gögn Seðlabankans né mótrök. Höfundur nefnir ekki heldur kostnaðinn við að reka fjölbreytta opinbera þjónustu í smáum samfélögum, sem er kjarni málsins.
Eftir stendur velviljuð yfirlýsing um mikilvægi blómlegrar landsbyggðar, ekki greining. Kröfurnar um samgöngur, fjarskipti og menntun í heimabyggð eru sanngjarnar en ómótaðar: ekkert er sagt um hvað skuli gera, hvað það kosti eða hver eigi að greiða.
