Meiri­hluti hlynntur samfélagsmiðlabanni ung­linga

Greinin byggir á tveimur sannreynanlegum heimildum: könnun Maskínu og áformum Mennta- og barnamálaráðuneytisins í samráðsgátt. Þær eru báðar nafngreindar og aðgengilegar almenningi. Nafngreindur sérfræðingur, Anna Laufey Stefánsdóttir hjá Stafrænni velferð, fær rúman vettvang til að útskýra sjónarmið sín og leggja til breytingar á áformunum. Þetta er gott; viðtalið gefur lesandanum efnislegan grunn. Hins vegar skortir greinina jafnvægi. Enginn fulltrúi ráðuneytisins fær að svara gagnrýni Önnu Laufeyjar, og ekkert sjónarhorn kemur frá þeim sem eru andvígir banninu, þótt ellefu prósent svarenda hafi lýst sig þeirrar skoðunar. Könnunin sjálf er sett fram án þess að nefna fjölda svarenda, aðferðafræði eða skekkjumörk, sem gerir lesandanum erfitt að meta áreiðanleika hennar. Einnig er vert að nefna að Stafræn velferð er hagsmunasamtök sem beinlínis vinna að takmörkunum á stafrænu aðgengi barna; sú staðreynd hefði átt að koma fram til samhengisauka svo lesandinn geti vegið sjónarmið Önnu Laufeyjar í viðeigandi ljósi. Í heild er þetta ásættanleg frétt sem hefði styrkt sig verulega með viðbótarheimildum og nánari upplýsingum um könnunina.