Óábyrg forgangsröðun

Sem skoðanagrein (ritstjórnargrein) ber að meta þessa grein á forsendum rökstuðnings og vitsmunalegs heiðarleika, ekki heimildajafnvægis. Greinin setur fram skýra afstöðu, en rökstuðningurinn er frekar þunnur og reiðir sig að miklu leyti á alhæfingar án áþreifanlegra dæma. Fullyrðingar á borð við að verðbólgan „magnist upp" og „blikur séu á lofti" eru settar fram án tilvísana í tölulegar staðreyndir, til dæmis nýjustu verðbólgutölur eða spár Seðlabankans, sem hefðu styrkt málflutninginn verulega. Tilvitnað er í setningar sem sagðar eru koma frá „spunakörlum ríkisstjórnarinnar" en engin tilvitnun er tengd við ákveðinn ráðherra eða tiltekna yfirlýsingu, sem gerir lesandanum erfitt að sannreyna fullyrðinguna. Tónninn er harður en ónákvæmur; orðalag eins og „bjölluáti í Brussel" er myndrænt en rýrir alvöruna í rökunum. Þetta er fremur kjaftæði en rökstuddir málflutningur. Sterkari skoðanagrein hefði nefnt til dæmis ákveðnar fjárhæðir, tilteknar ákvarðanir eða borið saman forgangsröðun ríkisstjórnarinnar við áþreifanleg úrlausnaefni á meðallausum heimilum. Greinin er líka svo stutt að hún nær varla að byggja upp röksemdafærslu áður en henni lýkur.