Börn á Íslandi tveimur árum á eftir
Greinin fjallar um hnignandi lesskilning íslenskra barna samkvæmt OECD-skýrslu og vísar til greinar íslenskufræðinga í tímariti Íslenskrar málnefndar sem leitar lausna. Vitnað er beint í Sigríði Ólafsdóttur læsisfræðing sem segir að gagnreyndar kennsluaðferðir geti bætt úr.
Greinin er ritstjórnarefni sem byggir á OECD-skýrslu og fræðigrein í tímariti Íslenskrar málnefndar, auk beins viðtals við Sigríði Ólafsdóttur. Heimildir eru nafngreindar og sannreynanlegar, sem er styrkur. Hins vegar er framsetningin frekar einhliða: fullyrðingin um að íslensk börn séu „tveimur skólaárum á eftir" er sett fram sem staðreynd án þess að nákvæm tilvísun í OECD-skýrsluna sé gefin upp, og enginn talsmaður skólayfirvalda eða menntamálaráðuneytis fær tækifæri til að svara. Þegar greinin fullyrðir að „óásættanlegt" sé að þriðjungur barna eigi í erfiðleikum með lestur bókstafa, er hvergi vísað í ákveðna mælingu eða skilgreiningu á þeirri tölu. Þetta er ritstjórnarefni og því má gera ráð fyrir ákveðinni afstöðu, en jafnvel í þeirri tegund efnis hefði verið til bóta að nefna hvort skólayfirvöld hafi þegar gripið til aðgerða eða hvort þeim hafi verið boðið að tjá sig. Greinin virkar eins og kynning á stærri umfjöllun frekar en sjálfstæð greining, og efnið er fremur grunnt miðað við alvöru málsins.
