Ósjálfbært ríkisfyrirtæki leggur áherslu á sjálfbærni

Pistillinn er merktur sem ritstjórnardálkur („Huginn og Muninn") og ber því að meta sem skoðanaskrift. Röksemdafærslan hvílir á tvennu: fjölgun opinberra starfsmanna (vísað til forsíðu Morgunblaðsins) og fjárhagsstöðu Póstsins (tölur um tekjusamdrátt og tap af reglulegri starfsemi). Tölurnar eru sannreynanlegar að hluta, en uppbygging rökstuðningsins er veik. Í fyrsta lagi er ráðning eins sjálfbærnistjóra sett í beint samhengi við fjölgun 1.250 opinberra starfsmanna, sem er óhóflega yfirdregen tenging. Í öðru lagi er orðaleikurinn „ósjálfbært ríkisfyrirtæki leggur áherslu á sjálfbærni" grípandi en byggir á tvíræðni hugtaksins sjálfbærni, sem snýst annars vegar um umhverfismál og hins vegar fjárhagslegan rekstur. Þessi blöndun er retórískt tól frekar en rökstuðningur. Í þriðja lagi er enginn viðmælandi beðinn um umsögn, en í skoðanapistli er það ekki krafa. Hins vegar er kaldhæðnin svo ríkjandi að hún hylur gagnlega umræðu: pistillinn segir ekkert um hvort sjálfbærnistjóri gæti skilað ríkisfyrirtæki arði, og gerir ekki tilraun til að skoða hvort ráðningin hafi skynsamlegar forsendur. Sem skoðanaskrift er þetta ágætt til að ráða til umhugsunar, en sem rökstuðningur fyrir ákveðinni niðurstöðu er efnið grunnt.