Hver erfir fötin okkar?

Greinin er í raun endursögn á sjónvarpsþætti Kastljóss, sem dregur úr sjálfstæði fréttar. Heimildir eru tvær nafngreindar konur: Ragna Sigríður Bjarnadóttir, fagstjóri í fatahönnun við LHÍ, og Rakel Unnur Thorlacius, eigandi Wasteland. Báðar eru trúverðugar á sínu sviði og gefa greininni faglegt og hagnýtt sjónarhorn. Hins vegar hallast greinin í eina átt; enginn fulltrúi hraðtískufyrirtækja eða verslunarkeðja sem selja slíkan fatnað fær að svara, og viðskiptasjónarmið neytenda eru aðeins lýst af fjarlægð. Tölur eins og að 10 til 30% fatnaðar sé hvorki seldur né notaður eru settar fram án tilvísunar í ákveðna rannsókn eða stofnun, þótt þær séu almennt viðurkenndar í umræðunni. Fullyrðingin um að „rannsóknir sýni" að verð skipti mestu máli er ónákvæm og ósannreynanleg innan greinarinnar sjálfrar. Framsetningin er skýr en einsleit: aðeins eitt sjónarhorn fær rými, sem gerir greinina nær pistli en frétt þrátt fyrir ritstjórnarlega merkingu. Sögulegt yfirlit yfir Zöru og hraðtískuþróunina er vel sett fram og gefur samhengi, en öll rök stefna í sömu átt án þess að nokkur blæbrigði eða gagnrök fái að koma fram.