Íhugar að leita réttar síns: „Þetta er bara hreinn hugverkastuldur“

Greinin er nánast alfarið byggð á sjónarmiðum Tinnu Bessadóttur. Hún fær ítarlegt tilvitnanarými til að lýsa upplifun sinni og ásakanir hennar um hugverkastuld standa að mestu óhaggaðar. Hafnarfjarðarbær fær einungis stutta málsgrein úr tilkynningu, þar sem vísað er til þess að álfahátíð hafi verið haldin af öðrum aðila árið 2014, sem er raunar veigamikil staðhæfing sem blaðamaður hefði átt að kafa dýpra í. Ef bærinn styrkti sambærilega hátíð þremur árum áður en Tinna hóf sína, veikir það hugverkakröfu hennar verulega, en þetta er ekki skoðað frekar. Einnig er hugtakið „einkaleyfi" notað þar sem líklega er átt við vörumerkjaskráningu, sem er allt annar hlutur lagalega séð. Blaðamaður hefði átt að afla sjálfstæðrar lögfræðilegrar skoðunar á því hvort hér sé á annað borð um hugverkastuld að ræða í lagalegum skilningi. Framsetningin heldur sig nálægt sjónarhóli Tinnu og titillinn sjálfur er tilvitnun í hana, sem gefur henni forræði yfir frásögninni.