„Seinna komu þeir með hund sem nauðgaði mér líka“

Alvarlegasti gallinn er algjör skortur á jafnvægi: greinin flytur afar alvarlegar ásakanir á hendur ísraelska ríkinu, en hvergi er ísraelskum yfirvöldum, varnarliðinu eða öðrum talsmönnum boðin svörun. Þetta er ekki smávægilegt atriði; þegar frétt ber fram ásakanir um kerfisbundnar nauðganir, pyntingar og stríðsglæpi ber blaðamanni skylda til að leita eftir andsvörum, jafnvel þótt þau fáist ekki. Ekki er heldur minnst á hvort reynt hafi verið að ná til ísraelskra aðila. Þetta veikir trúverðugleika fréttarinnar verulega. Heimildarammi greinarinnar er einnig einsleitur. Euro-Med Human Rights Monitor er eina heimildin og rannsakandi samtakanna, Khaled Ahmad, er eini nafngreindi viðmælandinn. Engin sjálfstæð staðfesting á vitnisburðinum er nefnd, hvorki frá alþjóðlegum stofnunum, Sameinuðu þjóðunum, Alþjóðlega Rauða krossinum né óháðum blaðamönnum. Greinin gefur lesandanum engin tæki til að meta áreiðanleika vitnisburðanna umfram orð samtakanna sjálfra. Framsetning fyrirsagnarinnar, þar sem bein tilvitnun úr vitnisburði er notuð sem aðalfyrirsögn, er áhrifamikil en eykur á einstefnumark fréttarinnar. Efnislega er um gríðarlega alvarlegt mál að ræða og greinin inniheldur nákvæmar upplýsingar úr skýrslunni; gallinn er ekki efnisvalið heldur sú staðreynd að engin tilraun er gerð til að setja ásakanirnar í samhengi eða bjóða gagnaðila svörun.