Evrópuhraðlestin fer út af sporinu

Pistillinn er merktur sem skoðanagrein og ber að meta sem slíkan. Röksemdafærslan er á köflum vel studd: vísað er í nafngreinda sérfræðinga á borð við Hrein Loftsson og dr. Jón Helga Egilsson, í Eurostat-gögn, tölur Seðlabankans og opinberar reglur ESB um stöðugleika- og vaxtarsáttmálann. Þetta gefur lesendum raunverulega möguleika á að sannreyna helstu fullyrðingar. Á hinn bóginn er rökstuðningurinn mjög einhliða; engin tilraun er gerð til að viðurkenna hugsanlegan efnahagslegan ávinning af aðild, svo sem gjaldmiðilsstöðugleika eða aukinn aðgang að innri markaði, og mótrökin fá enga umfjöllun. Þetta er leyfilegt í skoðanapistli, en dregur úr sannfæringarkrafti greinarinnar sem greining. Samanburðurinn við Finnland er áhugaverður en nokkuð sértækur: höfundur heldur fram að ESB-sektarferlið myndi bitna á Íslandi vegna náttúruhamfara, en gerir ekki grein fyrir öðrum undanþágumöguleikum sem ESB-reglur kunna að bjóða upp á. Framsetning á dæminu um íslenska námsmanninn er bæði gagnrýni á Þorgerði Katrínu og eigin frásögn höfundar, en hún er ekki sérstaklega vel rökstudd; fullyrðingin um að „markaðsvirði fasteignarinnar hafi margfaldast" er sett fram án heimilda. Heilt á litið er þetta vel skrifaður skoðanapistill sem styðst við sannreynanlegar heimildir, en þar sem hann krefst þess af fjölmiðlum að þeir „þráspyrji" og séu hlutlausir, mætti höfundurinn sjálfur sýna meiri víðsýni í eigin röksemdafærslu.