Stór hluthafi í Kviku segir tímasetningu arðgreiðslu samhliða uppsögnum afar óheppilega

Styrkur greinarinnar liggur í orðréttum tilvitnunum úr svörum tveggja stærstu lífeyrissjóðanna, Birtu og Gildis, sem veita lesendum heimild sem hægt er að sannreyna. Spurningar voru sendar á alla þrjá stærstu hluthafana og skýrt er tekið fram að Lífeyrissjóður verslunarmanna svaraði ekki, sem er eðlileg gagnsæisaðferð. Bakgrunnssagan um hina föllnu samrunaáætlun við Arion banka er vel rakin og gefur lesendum nauðsynlegt samhengi fyrir arðgreiðsluna. Þá er vert að nefna að greinin vísar skýrt til kauphallartilkynninga og tilkynningar bankans um uppsagnirnar sem staðfestanleg frumgögn. Á hinn bóginn skortir verulega á jafnvægi. Sjónarhorn starfsmanna sem sagt var upp fær enga umfjöllun. Enginn fulltrúi stéttarfélaga, starfsmannasamtaka eða uppsagnaðra starfsmanna fær að tjá sig, þrátt fyrir að sjóðurinn Birta nefni sérstaklega réttindi starfsmanna. Jafnframt er framsetningin blendin: greinin flytur nýjar upplýsingar um viðbrögð hluthafa en virkar einnig sem kynning á hlaðvarpsþætti Þetta helst, sem tvisvar sinnum er bent á. Þessi tvíþætta framsetning, bæði frétt og markaðsefni, veikir ritstjórnarlegt sjálfstæði aðeins. Enn fremur er ekki rætt við sjálfan bankann um gagnrýni Birtu á tímasetningu, heldur stuðst eingöngu við eldri tilkynningu bankans. Heilt yfir er þetta ágæt fréttaskýring sem hefði styrkst töluvert ef sjónarmið starfsmanna og viðbrögð bankans við gagnrýni Birtu hefðu fengið rými.