Liðhlaupinn Skafti

Textinn er í eðli sínu skoðanamiðaður, en jafnvel skoðanagreinar þurfa að grundvallast á einhverju öðru en órökstuddum fullyrðingum. Vandinn er margþættur. Í fyrsta lagi er farið með ósannaðar staðhæfingar eins og þær séu þekkt sannindi: „Talið er að Hannes hafi velþóknun á vistaskiptum hans" segir ekkert um hver telji þetta eða á hverju sú skoðun byggist. Merking setningarinnar er auk þess óljós og lesandinn veit varla hvað átt er við. Setningin „Skafti kraup við hásæti meistara síns" er hrein skopstæling, ekki greining. Í öðru lagi er orðalagið „sá umdeildi Skafti Harðarson" sett fram án þess að útskýrt sé í hverju deiluefnið felst. Þriðja atriðið snýr að uppbyggingu rökstuðningsins: greinin heldur því fram að stóru flokkarnir óttist kjör Skafta og að „rætt sé um það í gamni og alvöru" að til þurfi risastóran meirihluta, en ekkert bendir til þess að höfundur hafi rætt við nokkurn mann um þetta. Allt er á reiki milli persónulegrar háðsúngar og pólitískrar greiningar án þess að textinn skili sér sem hvort tveggja. Jafnvel sem skoðanagrein skortir þennan texta bæði röksemdafærslu og efnislegan grunn; lesandinn situr uppi með niðurlægingu á einstaklingi án þess að fá nokkuð í staðinn til að meta sjálfur.