Sam­fylkingin í Reykja­vík þurfi að byggja aftur upp traust

Stærsti gallinn við þessa grein er að hún byggist nánast eingöngu á einni Facebook-færslu Kristrúnar Frostadóttur og miðlar efni hennar nær óbreytt til lesenda. Ekki er leitað til annarra heimilda, hvort sem það væru stjórnmálafræðingar, kjörnir fulltrúar annarra flokka eða oddvitar Samfylkingarinnar sjálfrar sem gætu sett orð forsetisráðherra í samhengi. Tölulegar fullyrðingar, svo sem að fulltrúum hafi fjölgað um helming í 38, að þetta sé næstmesta fjölgun frá stofnun flokksins, og að 18 af 19 oddvitum séu nýir, standa allar án sjálfstæðrar sannprófunar frá blaðamanninum. Lesandinn fær ekki að vita hvort þessar tölur standist, hvað þær þýða í samanburði eða hvernig aðrir túlka kosningaúrslitin. Framsetningin er einnig athyglisverð: greinin er birt sem frétt en les nær eins og fréttatilkynning flokksins. Löng tilvitnun í Kristrún um áform ríkisstjórnarinnar, allt frá ríkisfjármálum til auðlindagjalda, fær að standa án nokkurrar áskorunar. Blaðamaðurinn gerir ekkert tilraun til að draga í efa eða bæta sjónarhorni við. Þetta er dæmi um fréttaskrif þar sem aðeins ein rödd hljómar; slíkt gengur fyrir skoðanapistil eða viðtal en uppfyllir ekki þær kröfur sem gera má til hefðbundinnar fréttaumfjöllunar.