Ósammála um gagn ESB-aðildar fyrir nýsköpunarfyrirtæki
Stutt frétt sem segir frá ágreiningi tveggja nafngreindra forsvarsmanna nýsköpunarfyrirtækja um hvort ESB-aðild gagnist íslenskum fyrirtækjum. Bæði nöfn koma fram, en engar tilvitnanir, engin röksemd og engin gögn fylgja. Fullyrðing um að stórfyrirtækjum í Evrópu fækki hratt er sett fram án tilvísunar.
Uppbyggingin lofar jafnvægi: tveir nafngreindir viðmælendur, Hilmar Veigar Pétursson og Hjálmar Gíslason, sem eru sagðir ósammála. Það er rétt val að stilla ágreiningi upp með nafngreindum aðilum úr atvinnulífinu fremur en ónefndum heimildarmönnum. Tímasetningin er líka skýr, sex dagar til atkvæðagreiðslu, og lesandinn fær vitneskju um að skoðanir séu skiptar.
Þar endar innihaldið hins vegar. Hvorugur viðmælandinn er hafður eftir með einu orði, hvorki í beinni né óbeinni tilvitnun sem hægt er að rekja til röksemdar. Lesandinn fær að vita AÐ menn séu ósammála en ekki UM HVAÐ, og því er ómögulegt að leggja mat á hvor hafi betri rök. Þetta er jafnvægi í nafni en ekki í efni.
Verra er setningin um að stórfyrirtækjum í Evrópu fækki hratt. Hún er í viðtengingarhætti, sem gefur til kynna að hún sé höfð eftir einhverjum, en ekki er tilgreint hverjum né hvaðan tölurnar koma. Slík fullyrðing er ekki sannreynanleg innan fréttarinnar sjálfrar; hún gæti stuðst við gögn sem viðmælandi lagði fram, en ritstjórnin lætur lesandann ekki komast að því. Ein tilvísun í Eurostat, OECD eða skýrslu hefði kostað eina setningu.
Niðurstaðan: viðfangsefnið er brennandi og valið á viðmælendum vitrænt, en úrvinnslan er svo þunn að fréttin gerir lítið meira en að tilkynna að umræða sé í gangi. Þetta er efni sem hefði þurft tvær tilvitnanir og eina heimild til að standa undir sér.
