Íris „eltihrellir“ lýsir yfir sakleysi

Greinin er í raun endursögn á frétt Vísis, sem nefnd er berum orðum sem heimild. Þetta er veikleiki í upprunaleika efnisins; lesandinn fær litla ástæðu til að lesa þessa útgáfu fremur en frumfréttina. Ákæruskjalið sjálft er þó staðfest heimild og gefur fréttinni nokkurn grunn. Vandinn er hins vegar margþættur. Í fyrsta lagi er framsetningin einsleit: ákæruefnið er rakið ítarlega en enginn rödd kemur fram annarra aðila, hvorki verjanda né þolenda. Þar sem um er að ræða alvarlegar sakargiftir á hendur nafngreindum einstaklingi hefði mátt búast við að leitað væri svara hjá verjanda eða lögmanni ákærðu, enda hefur hún neitað sök. Í öðru lagi er auðkennið „eltihrellir" sett í gæsalappir í fyrirsögn en ekki er útskýrt hvaðan það kemur eða hvort það sé úr ákæru, fjölmiðlaumfjöllun eða almennu tali. Slíkt orðalag í fyrirsögn sakamálsfrétta er áhyggjuefni þar sem það getur haft fordæmandi áhrif á lesendur. Í þriðja lagi er umfjöllunin svo stuttnað að samhengi skortir: lesandinn fær ekki að vita hvenær brotin áttu sér stað, né hvaða refsiramma er um að ræða. Þetta er dæmigert um frétt sem tekur efni frá öðrum miðli, styður við með ákæruskjali, en bætir engu sjálfstæðu við.