Úr Símanum í rörin

Greinin er í raun endurbirting á fréttatilkynningu, klædd í fréttabúning. Þrjár raddir koma fram: kaupandi, seljandi og forstjóri fyrirtækisins, en allar þrjár eiga hagsmuna að gæta og segja eingöngu jákvæð orð. Kaupverðið er ekki gefið upp og blaðamaðurinn gerir enga tilraun til að afla þess, þrátt fyrir að Arion banki sé nafngreindur sem fjármögnunaraðili; einfalt hefði verið að leita svara þar. Fullyrðingar eins og „fjölskyldufyrirtæki eru algengasta og árangursríkasta rekstrarform fyrirtækja í heiminum" standa án nokkurs efnislegs gagnrýnissjónar eða tilvísunar í gögn. Framsetningin styður alfarið sjónarmið kaupenda og seljenda; enginn óháður sérfræðingur í viðskiptum, samkeppnismálum eða iðnaðarrekstri er spurður, og ekki er rætt um hugsanlegar áskoranir, samkeppnisstöðu eða áhrif á starfsfólk. Blaðamaðurinn bætir lítlu við umfram það sem tilkynningin sjálf segir, nema stuttum sögulegum upplýsingum um stofnun félagsins. Þetta er dæmi um svokallað „tilkynningarblað" þar sem ritstjórnarlegt virðisauki er hverfandi.