Enn í lífs­hættu­legu á­standi

Sem stutt uppfærslufrétt er þetta ásættanlegt verk, en nokkrir veikleikar skipta máli. Í fyrsta lagi er greinin byggð á tveimur heimildum: lögmanni hins slasaða og lögreglu á Suðurnesjum. Lögmaðurinn er ónafngreindur, sem takmarkar sannreynanlega stöðu hans sem heimildar, þótt hægt sé að skilja slíkt í ljósi persónuverndar. Lögreglan kemur fram með sína túlkun á atvikum, þar sem hún segir manninn hafa kveikt í sér sjálfur og vísar til drægni rafbyssunnar. Hér er verulegur vandi: lögmæti lögregluaðgerðarinnar er í reynd kjarni málsins, og framsetning greinarinnar gefur fullyrðingu lögreglu verulegt vægi án þess að lögmaður mannsins eða aðrir óháðir aðilar fái tækifæri til að svara henni. Greinin nefnir að málið sé til rannsóknar hjá héraðssaksóknara, sem er mikilvægt samhengi, en staldrar ekki við hvað sú rannsókn felur í sér. Í öðru lagi vantar heildarsamhengi: engin vísbending er um hvort kveikt hafi verið á opinberri umræðu um notkun rafbyssna af hálfu lögreglu, eða hvort svipuð atvik hafi átt sér stað áður. Fyrirsögnin er hlutlaus og lýsandi. Í heildina er framsetningin varfærin en hallar í átt að sjónarmiði lögreglu, ekki af ásettu ráði heldur vegna þess að engin önnur rödd veitir mótvægi.