Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna
Skoðanagrein forseta ASÍ um að meðaltöl um kaupmátt fela ójafna skiptingu kjarabóta, með sérstakri áherslu á leigjendur og verðtryggða leigusamninga. Höfundur byggir á tölum frá HMS, verðbólgumælingu og könnunum meðal félagsfólks ASÍ og BSRB. Röksemdafærslan er skýr en nokkrar burðarfullyrðingar eru ekki rekjanlegar innan greinarinnar.
Greinin er birt undir skoðanamerki Vísis, og höfundur er kynntur skýrt sem forseti ASÍ, sem er rétt og nauðsynlegt þegar málflutningurinn er hagsmunatengdur.
Röksemdin um meðaltöl er sterkasti hluti greinarinnar. Hún er ekki bara slagorð: höfundur sýnir hvernig launaskrið hjá sérfræðingum og sérstakar kjarabætur lækna og kennara hækka meðaltalið án þess að hreyfa taxtalaun. Sérstaklega heiðarlegt er að hann tekur skýrt fram að hann hafi ekkert við kjarabætur þessara stétta að athuga; það hefði verið auðvelt að stilla þeim upp sem andstæðingum. Tilvísunin í gögn HMS um leiguverð aðfluttra er nafngreind og sannreynanleg.
Tvennt stendur eftir. „Kannanir sýna að tæpur þriðjungur félagsfólks ASÍ og BSRB nær ekki endum saman“ er þungvæg tala án þess að nefnt sé hvaða kannanir, hvenær eða hver gerði þær; lesandinn getur ekki sannreynt hana innan greinarinnar, þótt hún kunni að vera til í könnunum sambandanna. Þá er fullyrðingin um að verðlagsforsenda kjarasamninganna hafi brostið sett fram sem staðreynd án þess að viðmiðið sjálft sé tilgreint, og höfundur segir hvergi hvað ASÍ hyggist gera við þá uppsagnarheimild sem hann nefnir.
Málflutningur sem heldur, en slakari heimildatilvísun en efnið kallar á.