Atvinnustefnan þarf ekki að kosta mikið

Stærsti veikleiki greinarinnar er algjört skortur á jafnvægi. Eina heimildin er Hanna Katrín Friðriksson ráðherra, og engin viðbrögð eru sótt til stjórnarandstöðu, sérfræðinga eða hagsmunaaðila í atvinnulífinu. Fullyrðingin um að stefnan þurfi ekki að kosta mikið er sett fram nánast sem staðreynd, en enginn óháður aðili er látinn meta hvort „sveiging" núverandi útgjalda dugi til að ná markmiðum stefnunnar. Jafnframt er ekki gerð tilraun til að greina hvað felst í hugmyndum eins og sameiningu stofnana eða einföldun regluverks, hvaða stofnanir eiga í hlut, eða hvert umfang sparnaðarins gæti orðið. Greinin virkar því frekar sem óumdeilanlegt kynningarefni en fréttaflutningur, þrátt fyrir að fyrirsögnin innihaldi efnislega fullyrðingu sem kallar á sjálfstæða skoðun. Vísbending um að frekari umfjöllun sé í prentblaðinu skýrir hugsanlega af hverju vefútgáfan er svona grunnsæ, en það breytir ekki því að greinin sjálf nær ekki fréttastaðli.