Algengt að menn dvelji hér langdvölum ólöglega
Serbneskur karlmaður, eftirlýstur á Írlandi vegna meintrar nauðgunar árið 2004, situr í gæsluvarðhaldi hér á landi eftir að í ljós kom að hann hafði dvalið hér ólöglega um árabil á fölsuðu króatísku vegabréfi. Lögregluþjónn hjá landamæradeild lýsir málinu og segir slík tilvik koma reglulega upp.
Fyrirsögnin segir „algengt“, en ekkert í fréttinni styður það orð annað en mat eins lögregluþjóns. Jón Þór Karlsson segir slík mál „dálítið að poppa upp“ og „reglulega að koma upp“. Hvorki er nefndur fjöldi, tímabil né samanburður. Úr þessu verður almenn fullyrðing, sett fram sem staðreynd í fyrirsögn. Blaðamaðurinn hefði getað leitað talna hjá lögreglu eða Útlendingastofnun, eða að minnsta kosti spurt hve mörg slík mál séu til rannsóknar.
Sjálf frásögnin af málinu stendur betur. Hún byggir á úrskurði Landsréttar, sem er staðfest heimild, og á nafngreindum lögregluþjóni sem rekur gang málsins skref fyrir skref. Brotið á Írlandi er réttilega kallað meint og maðurinn er ekki nafngreindur.
Lögreglan fær þó ein að lýsa meintum brotum hans hér á landi, fölsuðu vegabréfi og töku félagslegra bóta. Verjandi hans er hvorki nefndur né leitað viðbragða hans. Í viðkvæmum málaflokki skiptir þetta máli: lesandinn situr eftir með víðtæka ályktun um útlendinga sem byggir á einu máli og einni rödd.