Óviðkomandi komst í bókunarupplýsingar farþega

Öll fréttin er sótt í eina tilkynningu frá Icelandair. Jafnvel tilvitnunin í Rakel Óttarsdóttur er sögð koma „í tilkynningunni“, sem sýnir að ekkert viðtal var tekið. Miðillinn á hrós skilið fyrir að greina heiðarlega frá uppruna efnisins, en það breytir því ekki að hér er fréttatilkynning birt nánast óbreytt.

Mikilvægustu spurningum lesandans er hvergi svarað. Ekki kemur fram hve margir farþegar eiga í hlut, hvaða upplýsingar komust í hendur óviðkomandi né hvenær brotið átti sér stað. Amadeus er miðja málsins en fær enga rödd, og ekki var leitað til Persónuverndar um meðferð málsins. Fullyrðingin um að engar vísbendingar séu um misnotkun er höfð eftir félaginu sjálfu án þess að hún sé könnuð frekar.

Fréttin hefur gagnsemi fyrir farþega, enda eru leiðbeiningarnar um svikatilraunir skýrar og þarfar. Sem blaðamennska er hún þó fyrst og fremst miðlun á boðskap fyrirtækis sem hefur hag af því að gera lítið úr atvikinu. Eitt símtal til Amadeus eða Persónuverndar hefði gert hana að frétt.