Icelandair bregst við öryggis­bresti

„Í fréttatilkynningu þess efnis segir“: þessi orð í annarri efnisgrein eru eina heimild fréttarinnar. Allt sem á eftir fer, frá nýjum bókunarnúmerum til fullyrðingarinnar um að engar vísbendingar séu um misnotkun, er endursögn á tilkynningu Icelandair. Tilvitnunin í Rakel Óttarsdóttur virðist sótt í sama skjal. Það er heiðarlegt að uppruninn sé tilgreindur, en lesandinn fær aðeins sýn fyrirtækisins á eigin öryggisbrest.

Mikilvægustu spurningunum er ósvarað. Hversu margir farþegar eiga í hlut? Hvaða upplýsingar komust í hendur óviðkomandi: nöfn, netföng, vegabréfsupplýsingar? Hvenær varð bresturinn og hvenær frétti félagið af honum? Í myndatexta segir að fjölmörg flugfélög um allan heim verði fyrir áhrifum, en hvorki er leitað til Amadeus né vísað í aðra umfjöllun sem gæti varpað ljósi á umfangið.

Eitt símtal til Persónuverndar hefði getað staðfest tilkynninguna og skýrt næstu skref. Fréttin flytur neytendum gagnlegar leiðbeiningar, en hún miðlar skilaboðum félagsins fremur en að kanna málið sjálfstætt.