Bestum borgina fyrir skynsegið fólk!

Sem skoðanagrein og kosningaefni ber að meta textann á forsendum rökstuðnings og hugmyndafræðilegrar heiðarleika, ekki jafnvægis heimilda. Höfundur skilgreinir hugtakið „skynsegin" með tilvísun í upplýsingabækling Einhverfusamtakanna, sem er raunveruleg og staðfestanleg heimild; það er jákvætt. Tillagan um skynrými á Menningarnótt og bókunin í mannréttindaráði Reykjavíkurborgar eru einnig sannreynanleg atriði sem styrkja trúverðugleika textans. Það sem veikir greinina er hversu yfirborðskenndur rökstuðningurinn er. Engin gögn eru nefnd um fjölda skynseginna borgarbúa, kostnað fyrirliggjandi tillagna eða reynslu annarra borga af „algildri hönnun". Stefnuatriðin eru sett fram sem upptalning óska fremur en rökstuddar tillögur. Fullyrðingin „betri borg fyrir skynsegið fólk er betri borg fyrir okkur öll" er endurtekin sem sjálfsögð sannindi án þess að henni sé rökstutt frekar en með einu dæmi um mígreni og kvíða. Greinin er gagnsæ um pólitískan tilgang höfundar, sem er gott, en sem hugmyndagrein er hún fremur grunnt unnin.