„Fyrir mér ert þú ó­heiðar­legt úr­hrak“

Sterkasta hliðin á þessari grein er að Vísir hefur dóminn undir höndum og vísar beint í hann; það er traust aðalheimild. Tilvitnuð ummæli Margrétar eru orðrétt, og fjárhæðir refsinga eru tilgreindar. Einnig er vísað til lögregluskýrslu Barböru og bréfs Sigríðar Hjaltested til Dómstólasýslunnar, sem styrkir heimildargrunninn. Hins vegar er greinin verulega gölluð á nokkra vegu. Framsetningin er einsleit: sjónarhorn Margrétar fær gríðarlegt pláss, bæði í tilvitnunum og í endursögn, en afstaða Barböru er aðeins dregin saman í eina setningu eða tvær úr lögregluskýrslu. Fullyrðingin í inngangi um að Margrét sé „strangtrúuð" og að það „kunni að skýra ákvörðun Barböru" er ódregin ályktun höfundar sem ekki er studd neinum heimildum og er bagaleg í fréttaritun sem birt er sem ritstjórnarefni á fréttaflokki, ekki sem skoðunargrein. Setningin „Þar kennir ýmissa grasa" er endurtekin orðrétt í textanum, sem bendir til klippivillna eða lélegrar ritstjórnar. Textinn endurtekur reyndar stóra hluta greinarinnar tvisvar sinnum, sem er alvarlegt gæðavandamál. Fyrirsögnin og uppsetningin gefa til kynna tilkomumikið dómsmál en höfundur nær aldrei að skýra lesandanum kjarnaatriðið: hvenær frelsi til tjáningar endar og ærumeiðing hefst, þótt dómurinn fjalli einmitt um það. Barbara er stundum nefnd „Barböru" og stundum „Barbara" og nafnið „Björnsson" kemur einu sinni fyrir þar sem á að standa „Björnsdóttir". Fjárhæðir eru ruglingslegar; „600.780 þúsund krónur" gæti bæði þýtt tæplega 601 milljón eða rúmar 600 þúsund. Allt þetta bendir til þess að ritstjórnarlegt eftirlit hafi brugðist. Greinin er ekki beinlínis villandi en hún er illa unnin og gefur Margréti óhóflega mikið rými án þess að gefa dómara eða kæranda sambærilegt svigrúm.