Spurningar sem kalla á svör fyrir ágústlok

Greinin er birt sem leiðari (ritstjórnargrein) og á því að meta hana á forsendum rökstuðnings og hugmyndafræðilegrar heiðarleika, ekki hefðbundinnar heimildanotkunar. Á þeim forsendum stendur hún nokkuð vel hvað varðar hina efnahagslegu fullyrðingu um ráðstöfunartekjur á Íslandi samanborið við Svíþjóð; slíkt má sannreyna í opinberum gögnum Eurostat og OECD. Sömuleiðis er tilvísun í yfirlýsingar ráðamanna í Danmörku, Hollandi og á Írlandi um fiskveiðistefnu ESB sannreynanleg, þótt heimildir séu ekki tilgreindar nánar. Gott er að greinin vitnar í ákveðna atburði, eins og myndskeið Sjá-hópsins og fréttir Vísis. Það sem veikir rökstuðninginn er einhæfnin. Greinin leggur mikla áherslu á hið misheppnaða mjólkurverðsdæmi aðildarsinna en tekst ekki á við þau raunverulegu rök sem kunna að liggja að baki aðild, svo sem samkeppnisaðstöðu, innri markaðinn eða öryggissjónarmið. Spurningarnar sem settar eru fram eru í raun svartalístaspurningar þar sem ákveðið svar er gefið í skilningi; þetta er lögmætt í skoðanagrein en dregur úr hugmyndafræðilegri heiðarleika þegar haft er á orði að málið eigi að ræða „út frá efnahagslegum staðreyndum en ekki tilfinningum". Fullyrðingin um „tugi milljarða" í aðildarkostnað stendur algjörlega án rökstuðnings eða tilvísunar í gögn og er veikasti hlekkurinn í greininni; lesandinn hefur enga leið til að sannreyna hana innan greinarinnar sjálfrar.