Eiríki er orða vant og segir lygar Guðrúnar augljósar – „Þarf ekki einu sinni að ræða það“

Meginveikleiki greinarinnar er algjört ójafnvægi í heimildanotkun. Eiríkur Rögnvaldsson fær gríðarlegt rými til að setja fram sína túlkun, en Guðrúnu Hafsteinsdóttur eða fulltrúa Sjálfstæðisflokksins er hvergi gefinn sambærilegur kostur á að svara. Greinin vísar stuttlega í yfirlýsingu Guðrúnar frá deginum áður, en sú tilvísun virkar sem bakgrunnur fremur en raunveruleg andsvör við ásökunum Eiríks. Þetta er sérstaklega alvarlegt þar sem málið snýst um meiðyrðakæru sem er til meðferðar hjá dómstólum; lesandinn fær eina hlið málsins svo ríflega að frásögnin verður nær málflutningur frekar en fréttaflutningur. Fyrirsögnin er einnig ábótavant, þar sem hún tekur beina afstöðu með Eiríki og kallar ummæli Guðrúnar „augljósar lygar" án fyrirvara. Engum opinberum gögnum er beint til lesanda til að sannreyna þá fullyrðingu að fólkið hafi allt verið skráð hjá ráðuneytinu, þótt slík gögn ættu að vera aðgengileg. Blaðamaður hefði átt að leita sjálfstætt eftir staðfestingu á þessari lykilstaðhæfingu og gefa Guðrúnu tækifæri til að svara beint.