Ljós í óreiðu samtímans
heimildin.is 178 gr. 6.4
ruv.is 1302 gr. 6.2
visir.is 2881 gr. 6.0
vb.is 668 gr. 5.9
mbl.is 1013 gr. 5.7
dv.is 994 gr. 5.2
mannlif.is 232 gr. 4.9
nutiminn.is 191 gr. 4.5
heimildin.is 178 gr. 6.4
ruv.is 1302 gr. 6.2
visir.is 2881 gr. 6.0
vb.is 668 gr. 5.9
mbl.is 1013 gr. 5.7
dv.is 994 gr. 5.2
mannlif.is 232 gr. 4.9
nutiminn.is 191 gr. 4.5
visir.is 2026-04-18 08:32

Mennta­málin eru í al­var­legum vanda

Skoðanagrein kennara sem lýsir þingviku Kennarasambandsins og gagnrýnir harðlega menntamálaráðherra, fjölmiðlaumfjöllun RÚV og pólitískan spuna stjórnarflokka. Greinin er skrifuð af kennara sem tekur skýra afstöðu gegn núverandi stefnu í menntamálum og gerir lítið úr viðbrögðum ráðherra og stuðningsmanna hennar.

Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Lífleg en einhliða skoðanagrein kennara sem ráðist harðlega á menntamálaráðherra. Fullyrðingar um RÚV og ráðuneytið settar fram sem staðreyndir án heimilda; kaldhæðni kemur í stað rökstuðnings.
Gagnrýni Vitans
Greinin er skoðanagrein og á sem slík að vera metin á forsendum rökstuðnings og hugverkalegrar heiðarleika, ekki jafnvægis heimilda. Höfundur byggir á eigin reynslu af þingviku Kennarasambandsins og lýsir atburðarásinni í fyrstu persónu, sem gefur textanum líflega nærveru en jafnframt skýra hlutdrægni. Rökstuðningurinn er að miklu leyti tilfinningalegur og kaldhæðinn fremur en gagnastyddur: fullyrðingar eins og að „hægri hönd" ráðherra hafi „pantað frétt" hjá RÚV eru settar fram sem staðreyndir án nokkurra heimilda eða gagna. Sama á við um lýsinguna á því að skólameistari hafi „gengið á dyr" vegna „sleifarlags ráðuneytisins"; þetta er meðhöndlað sem þekkt staðreynd en engin heimild er nefnd, ekki einu sinni nafn skólameistara eða skóla. Greinin hefur skýran styrk í líflegri frásögn og skarplegu máli, en sem rökræðugrein er hún veik að því leyti að hún reynir ekki að taka á mótrökum af einhverri alvöru. Ráðherra er lýst sem háðugri og andúðarfullri, en skoðanir hennar á einkunnakerfinu fá enga efnislega umfjöllun. Tilvísanir í dálk Ólafs Arnarssonar og samlíkingu við LÍÚ gefa greinarhöfundi tækifæri til kaldhæðni, en rök hans þar eru tóm: hann segir spunann „ekki kræsilegan" án þess að útskýra hvers vegna efnislega. Í heild er þetta vel skrifaður en fremur einhliða skoðanadálkur þar sem tilfinningar og hæðni skipta meira máli en rökstuðningur.
← Til baka á forsíðu