Björgvin G. Sigurðsson skrifar: Evran og endalok verðtryggingar
Skoðunargrein þar sem fyrrverandi formaður þingflokks Samfylkingarinnar mælir fyrir því að aðildarviðræðum við ESB verði lokið, með evruna og afnám verðtryggingar sem meginröksemd. Höfundur gerir stöðu sína og hagsmuni ljósa og tekur á einni af helstu gagnröksemdum, en styður umdeildar tölur ekki heimildum og afgreiðir andstæðinga með slagorðum fremur en rökum.
Greinin er birt sem skoðun, og það sem mest ber á er hversu hreinskilinn höfundur er um eigin stöðu: hann var formaður þingflokks Samfylkingarinnar þegar aðildarumsóknin var lögð fram og bendir á að greinin byggi á bók hans. Slík upplýsingagjöf er meira en margir skoðanahöfundar bjóða upp á. Rökfærslan hefur líka skýra byggingu: gjaldmiðill, landsbyggð, fullveldi, og höfundur tekur á þeirri gagnröksemd að Ísland yrði áhrifalaust innan sambandsins, með tilvísun til Lúxemborgar, Finnlands og Írlands.
Tölurnar eru hins vegar veikasti hlekkurinn. Fullyrðingin um að Ísland innleiði „um 75%“ af regluverki ESB er sett fram sem staðreynd, en um þetta hlutfall hefur verið hörð deila og mun lægri tölur hafa verið nefndar í rannsóknum. Hér hefði nægt að nefna hvaðan talan kemur. Sama gildir um kjarnann í greininni: að afnám verðtryggingar fylgi traustum gjaldmiðli. Það er sett fram sem sjálfgefið orsakasamband, ekki sem röksemd sem þarf að útskýra.
Þá er andstæðingum aðildar ekki svarað heldur eignaður hvati. Að segja að „peningavaldið“ ólmist gegn evrunni af því að verðbólgan sé „helsta uppspretta auðs“ þess er slagorð, ekki greining, og ekkert er lagt fram til stuðnings. Um landbúnaðinn er höfundur á hinn bóginn óvenju varfærinn og viðurkennir að útkoman liggi ekki fyrir fyrr en samningur er í höfn; sá heiðarleiki dregur greinina upp.
Niðurstaða: læsileg og skipuleg málsvörn með gagnsæjum hagsmunum, en umdeild kjarnatala án heimildar og rökleysi í garð gagnrýnenda halda henni við það sem er venjulegt fyrir baráttugrein, ekki umfram það.
