Brexit og fyrir­huguð þjóðar­at­kvæða­greiðsla hér á landi

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Höfundur vísar í nokkur sannreynanleg atriði: könnun The Guardian, fréttaflutning RÚV 23. júní, viðtal í Speglinum 24. júní og tilvitnun í prófessor við London School of Economics. Þetta gefur lesandanum möguleika á að kanna heimildirnar sjálfur. Röksemdafærslan er hins vegar ójöfn á köflum. Fullyrðingin um að Z-kynslóðin, fólk á aldrinum 18 til 28 ára, hafi „ekki enn náð þroska" til að meta aðstæður er fyrirlitnarlegt ofmat höfundar sem ekki er stutt neinum gögnum og veikir málflutninginn. Lýsingin á ESB sem „gírugt herveldi þjakað af efnahagssamdrætti, hækkandi orkuverði, flóttamannavanda og lýðræðishalla" er sett fram sem augljóst sannleiksmál í stað þess að vera rökstudd. Ef höfundur ætlaði að gagnrýna RÚV fyrir einhliða framsetn­ingu hefði verið sannfærandi að nefna fleiri dæmi eða benda á kerfisbundið mynstur, en hér er aðeins eitt tilvik nefnt, frétt frá 23. júní og viðtal í Speglinum daginn eftir. Eitt dæmi um fréttaflutning sem höfundi líst illa er veikur grunnur fyrir þá niðurstöðu að ríkismiðillinn halli markvisst á já-hliðina. Sem skoðanagrein er þetta viðunandi; rökin eru skýr þótt nokkuð einstrengingsleg, og tilvitnunarnar í raunverulega atburði gefa lesandanum eitthvað áþreifanlegt til að meta.