„Hvað borgar almenningur fyrir það að Steinunn Ólína fari í starfshæfismat?“

Kjarni vandans er algjör skortur á sjálfstæðri fréttaöflun. Greinin er í raun endursögn á opnum Facebook-færslum Steinunnar Ólínu, án þess að nokkur önnur heimild sé ráðin til máls. Þjóðleikhúsið, sem er hinn aðalsakaraðili málsins, fær enga rödd; fyrirtækið Auðnast er nefnt en ekki beðið um skýringar, og ekkert opinbert skjal eða samningur er vísað til. Þegar fjölmiðill flytur einhliða ásökun opinbers starfsmanns gegn vinnuveitanda sínum ber honum skylda til að leita svara hins aðilans, sérstaklega þegar titlað er á einstaka stjórnanda (Magnús Geir Þórðarson) með nafni. Framsetningin styður sjálfkrafa frásögn Steinunnar Ólínu: fyrirsögnin er bein tilvitnun úr hennar texta, engin gagnrýnin samhengissetning fylgir fullyrðingunum um ólögmæti matsins eða starfshætti Auðnast, og lokamálsgreinin um hugsanlegan „dilk" er frekar vangaveltur en fréttaflutningur. Fullyrðingin um að „ótal opinberir starfsmenn" hafi sent ábendingar um ólögmæti matsins stendur algjörlega án stuðnings eða nánari útskýringar. Greinin flytur líka efni sem varðar einstakling á persónulegum og starfslegum grundvelli, og þar hefði þurft meiri varfærni. Þetta er ekki ritstjórnarefni í hefðbundnum skilningi heldur endurbirting á sjónarmiðum eins aðila á samfélagsmiðli.