Heil­brigðis­eftir­lit er nærþjónusta — ekki skrifborðsæfing

Greinin er birt sem skoðanagrein og á að meta á forsendum rökstuðnings og heiðarleika. Höfundur gefur sig vel fram: neðanmáls kemur skýrt fram að hún er framkvæmdastjóri Heilbrigðiseftirlits Suðurlands og ritari Samtaka heilbrigðiseftirlitssvæða. Þetta er mikilvæg gagnsæisskilyrði og lesandinn getur strax metið hagsmunastöðuna. Rökstuðningurinn er heildstæður og vel uppbyggður; höfundur viðurkennir að núverandi kerfi þarfnist úrbóta og setur fram tillögur um samræmingu án miðstýringar. Samanburðurinn við leik- og grunnskóla er áhugaverð hliðstæða sem styrkir rökin. Það sem veikir greinina er að hún vísar aldrei beint í þá tillögu eða lagafrumvarp sem hún mótmælir, né nefnir höfund þess eða stofnun. Lesandinn fær ekki að vita nákvæmlega hvað stendur til. Þá skortar tilvísanir í gögn: engin dæmi eru nefnd um hvar staðbundið eftirlit hefur skilað árangri eða hvar miðstýring hefur brugðist. Rökin eru því alfarið hugmyndafræðileg fremur en rökstudd tilvísun í reynslu eða rannsóknir. Sem skoðanagrein er þetta vel skrifuð og heiðarleg um hagsmunastöðu höfundar, en höfundur hefði styrkt mál sitt verulega með einu eða tveimur áþreifanlegum dæmum.