Hvernig förum við með valdið?
Skoðunargrein sitjandi þingkonu um valdbeitingu, fjölmiðla og verkefni nýs þings í kjölfar þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður. Greinin er óvenju heiðarleg í því að gagnrýna misvísandi fullyrðingar úr báðum fylkingum, en byggir upphaf sitt á nafnlausum samtölum og skýrir ekki flokkslega stöðu höfundar.
Skoðunargrein, og hún á hrós fyrir eitt: höfundur gagnrýnir báðar fylkingar. Auglýsingar um yfirráð yfir orkuauðlindum eru kallaðar misvísandi og fullyrðingar um stórfellda lækkun matarverðs sömuleiðis. Sú tvíhliða gagnrýni er sjaldgæf í íslenskri kosningaumræðu og höfundur upplýsir um eigin bakgrunn sem fyrrverandi orkumálastjóri, sem er rétt gert.
Grunnurinn er hins vegar veikari en röksemdirnar. Þrjú nafnlaus samtöl á förnum vegi eru notuð til að lýsa þjóðarpúlsi, og lesandinn hefur enga leið til að vega þau. Sterkasta fullyrðingin, að tilteknar auglýsingar hafi verið misvísandi, er hvorki tímasett, orðrétt tilgreind né rakin til þeirra sem borguðu fyrir þær. Þar hefði ein tilvitnun breytt miklu. Samanburðurinn við norska samstöðuhefð er líka settur fram sem sjálfsagður.
Alvarlegasti gagnsæisbrestur greinarinnar er niðurlagið: „Höfundur er þingkona.“ Höfundur gagnrýnir ríkisstjórnina fyrir vanrækt verðbólguloforð og kallar á aðhald stjórnarandstöðu, en nefnir ekki hvar hún situr sjálf. Lesandi sem þekkir ekki nafnið fær ranga mynd af því hvort hér talar hlutlaus greinandi eða þátttakandi í átökunum. Tillagan um stuðning við minni ritstýrða miðla er einnig ómótuð; engar tölur, engin útfærsla.
