Arður leysir Hörð ekki undan ábyrgð
Skoðanagrein þar sem höfundur gerir upp stjórnartíð Harðar Arnarsonar hjá Landsvirkjun. Hann viðurkennir fjárhagslegan árangur en telur að einnig þurfi að meta áhættudreifingu í orkusamningum, hægagang í virkjanauppbyggingu, ESA-málið og samskiptin við stjórn. Greininni fylgja sautján tölusettar heimildir.
Sautján tölusettar heimildir fylgja þessari grein, sem Vísir birtir sem skoðanagrein, og nær allar eru frumgögn: ársreikningar, ársskýrsla, mál ESA og lög um Landsvirkjun. Slíkt er fátítt í aðsendum pistlum og gerir lesanda kleift að sannreyna nær hverja fullyrðingu.
Höfundur sýnir jafnframt vitsmunalegan heiðarleika. Hann tekur fram að stöðvun ofnanna á Bakka „sannar ekki“ að raforkusamningurinn hafi brugðist og að einn gagnaverssamningur segi ekkert um þá alla. Rannsókn ESA feli heldur ekki í sér niðurstöðu um sök. Há starfsánægja og nýtt framkvæmdaskeið fá líka sinn sess, þótt hvort tveggja veiki málflutning hans.
Veikasti hlekkurinn er tímabilið sem valið er fyrir uppsett afl. Talið hefst árið 2018, þegar Þeistareykir og Búrfell II, sem höfundur nefnir sjálfur, voru nýkomin í rekstur. Tölurnar sýna því kyrrstöðu eftir verulega viðbót en ekki þróunina á allri stjórnartíðinni. Spurningaformið ber auk þess stundum meiri ásökun en gögnin styðja. Loks hefði lesandi notið þess að vita hvort Bláa hagkerfið ehf. hafi hagsmuni af orkusölu.
