Ísland er ekki fyrirtæki
Skoðanagrein eftir stofnanda Kvikmyndaskóla Íslands sem gagnrýnir Atvinnustefnu Íslands til 2035 fyrir að líkjast rekstraráætlun fyrirtækis. Höfundur heldur því fram að listsköpun sé helsti styrkleiki Íslendinga og að á tímum gervigreindar ætti listmenntun að verða grunnur nýrra atvinnugreina.
Höfundur er stofnandi Kvikmyndaskóla Íslands og heldur því fram að listnám sé hið nýja MBA. Tengslin koma fram í lok greinarinnar, sem er til fyrirmyndar í skoðanagrein. Lesandinn ætti þó að hafa þau í huga þegar hann metur tillöguna.
Rökfærslan er að mestu heiðarleg. Höfundur viðurkennir að alhæfingar um þjóðareinkenni séu einfaldar, að MBA-samlíkingin sé ögrandi og að gervigreind geti ógnað störfum og höfundarrétti. Hann vísar jafnframt til nafngreindra heimilda sem lesandi getur flett upp: atvinnustefnunnar sjálfrar, Önnu Hildar Hildibrandsdóttur, AI Index-skýrslu Stanford-háskóla og Future of Jobs Report Alþjóðaefnahagsráðsins.
Veikasti hlekkurinn er setningin „tölulegar staðreyndir tala líka sínu máli“. Þar er fullyrt að Ísland standi í fremstu röð í bókaútgáfu og kvikmyndaframleiðslu miðað við höfðatölu, en hvorki tala né heimild fylgir. Stökkið frá niðurstöðu Alþjóðaefnahagsráðsins um skapandi hugsun yfir í listmenntun er auk þess fremur gefið en rökstutt. Loks segir höfundur lítið um efni stefnunnar varðandi skapandi greinar umfram flokkunina undir „upplifun“.
