Ár­sæll fékk aftur nei við vitnaleiðslubeiðni

Greinin er stutt dómsfrétt sem byggir á úrskurði Landsréttar, sem er opinber og sannreynanlega heimild. Nafngreindir eru málsaðilar, ráðherrar og dómstólar; kjarni málsins er réttilega dreginn saman úr úrskurðinum, þar á meðal rökstuðningur dómsins um skort á lögvörðum hagsmunum og stöðu eins vitnis sem mögulegum málsaðila. Þetta er gott. Hinsvegar er áberandi veikleiki sá að ekkert viðbragð er frá Ársæli eða lögmanni hans, né heldur frá ráðuneytunum eða ráðherrunum sem nefnd eru. Í dómsfrétt af þessu tagi, þar sem einstaklingur tapar máli gegn ríkinu, hefði verið eðlilegt að leita eftir athugasemd frá lögmanni Ársæls um hvort ráðgert sé að halda áfram baráttu eða höfða mál. Það hefði styrkt fréttina verulega. Framsetningin er hlutlæg og lýsir niðurstöðunni án þess að taka afstöðu, sem er til fyrirmyndar. Greinin er þó frekar þunn: enginn bakgrunnur er veittur um aðdragandann að auglýsingu stöðunnar eða ástæður deilunnar, og lesandinn fær lítið samhengi til að skilja hvað stendur á bak við beiðnina.