Fjár­festum í börnum

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka; ekki er ástæða til að krefjast gagnaðila eða fjölbreyttra heimilda. Pétur vísar til tölfræði um hlutfall barna af erlendum uppruna (15–20% í grunnskólum, tvöföldun síðan 2015) en gefur enga heimild, hvorki Hagstofu né skólaskýrslur. Þessar tölur eru meginundirstaða röksemdarinnar og án tilvísunar í uppruna þeirra er lesandanum erfitt að sannreyna þær. Samanburðurinn við Svíþjóð er að sama skapi lauslegur: höfundur segist hafa búið þar og „fylgst grannt" en vísar hvorki til rannsókna né dæma, sem dregur úr þyngd röksemdafærslunnar. Jákvætt er að höfundur kynnir sig skýrt sem oddvita Samfylkingarinnar, svo lesandinn þekkir pólitíska hagsmuni á bak við textann. Rökstuðningurinn er þó frekar almenns eðlis; tillögurnar um kennaramenntun og tómstundastarf eru settar fram án þess að nefna fjárhæðir, tímalínur eða fyrirliggjandi áætlanir, sem gerir erfiðara að meta raunhæfni þeirra. Sem kosningaáróður er greinin skýr og heiðarleg um ætlun sína, en sem rökstudd skoðanagrein skortir hana nokkra dýpt.