Tveir af hverjum þremur á fjárhagsaðstoð í Reykjavík eru útlendingar

Sterkasta hlið greinarinnar er að hún byggir á skýrt tilgreindri heimild, minnisblaði Reykjavíkurborgar til velferðarnefndar Alþingis, sem er opinbert skjal og auðvelt að sannreyna. Tölurnar eru settar fram á sundurliðaðan hátt og greinin nefnir mikilvæga upplýsingu sem breytir mynd málsins verulega: 476 af 783 erlendum ríkisborgurum voru í samræmdri móttöku flóttafólks. Þetta er dæmi um góða upplýsingagjöf sem kemur í veg fyrir einfalda túlkun. Það vantar þó nokkuð upp á. Í fyrsta lagi er fyrirsögnin „Tveir af hverjum þremur á fjárhagsaðstoð í Reykjavík eru útlendingar" tæknilega rétt en ýkir áhrif tölunnar, þar sem hún felur að yfirgnæfandi meirihluti þessa hóps er flóttafólk í opinberri móttöku. Lesandi sem sér aðeins fyrirsögnina fær mjög aðra mynd en sá sem les greinina til enda. Í öðru lagi hefði mátt leita eftir viðbrögðum eða samhengi frá t.d. velferðarsviði Reykjavíkurborgar eða sérfræðingum um félagslega vernd, til að skýra betur hvað „samræmd móttaka flóttafólks" þýðir í þessu samhengi og hversu stór hluti af kostnaðinum er endurgreiddur af ríkinu. Í þriðja lagi er nokkur ruglingur í framsetningu: setningin „Af þessum hópi voru hins vegar 390 með íslenskt ríkisfang" notar „hins vegar" á hátt sem gefur í skyn andstæðu þar sem um er að ræða einfalda sundurliðun. Loks er ein ritvillur sem ber að nefna: „em" í stað „en" í einni setningu, sem er smávægilegt en bendir til flýtis við útgáfu.