Saka Símann um skaðlega undirverðlagningu
Frétt um að Samkeppniseftirlitið hafi sent Símanum andmælaskjal vegna meintrar skaðlegrar undirverðlagningar á Heimilispakkanum 2019-2021. Allt efnið er unnið upp úr tilkynningu Ása til Kauphallarinnar. Fréttin skýrir réttarstöðu málsins en gengur ekki lengra.
Heimildakeðjan er það sem stendur upp úr: ásökunin um skaðlega undirverðlagningu er ekki höfð eftir Samkeppniseftirlitinu sjálfu heldur eftir lýsingu móðurfélags Símans á andmælaskjalinu í tilkynningu til Kauphallarinnar. Það er lögmæt og sannreynanleg heimild, en fréttin er skrifuð eins og innihald skjalsins sé staðfest, þótt lesandinn fái aðeins útdrátt frá þeim sem sætir rannsókninni. Ein setning um að ekki hafi verið leitað viðbragða eftirlitsins hefði bætt þetta.
Til hróss má telja að fréttin geri skýran greinarmun á andmælaskjali og bindandi ákvörðun. Sá fyrirvari er einmitt það sem oft vantar í fréttir um samkeppnismál og hann ver lesandann frá því að lesa niðurstöðu úr byrjunarskrefi.
Það sem vantar er samhengi. Hvað felst í skaðlegri undirverðlagningu að lögum? Hversu lengi hefur málið verið í rannsókn? Áttu keppinautar Símans á fjarskiptamarkaði hlut að upphafi málsins? Síminn og Samkeppniseftirlitið hafa langa sögu sem ekki er nefnd einu orði. Fyrirsögnin er líka óþarflega afdráttarsöm: „saka“ án frumlags gefur til kynna víðtækari ásökun en andmælaskjal er.
Hæfileg og rétt skráð tilkynningafrétt, en ekkert fram yfir það.