Ísland þarf samstarf við Bandaríkin – ekki upphlaup vegna korts
Undirritaður pistill Hilmars Þórs Hilmarssonar prófessors um viðbrögð Íslands við kortabirtingu Trumps, birtur undir merkjum ritstjórnar Nútímans. Röksemdafærslan er skýr og höfundur viðurkennir óvissu um tilgang kortsins, en lykilfullyrðing um ESB stendur án rökstuðnings.
Merkingin sjálf er fyrsta athugasemdin: efnið er skráð sem ritstjórnarefni og Nútíminn tilgreindur höfundur, en textinn er undirritaður skoðanapistill utanaðkomandi fræðimanns. Lesandi á að vita strax hvort hann les afstöðu miðilsins eða gestapenna. Þá er starfsheiti höfundar gefið eitt og sér, „Prófessor“, án stofnunar eða fræðasviðs, sem er einmitt það sem gefur röksemdunum vægi.
Höfundur er heiðarlegur um óvissu og segir kortið geta verið mistök fremur en vísvitandi ögrun. Það er varfærið og til fyrirmyndar í pistli af þessu tagi. Veikleikinn liggur annars staðar: fullyrðingin um að hugmyndin um að tryggja öryggi Íslands með ESB-aðild hafi verið mistök er sett fram sem niðurstaða en ekki rökstudd nema með einni almennri setningu um að alþjóðastofnanir verndi ekki smáríki gegn stórveldum. Gagnrökin, meðal annars gagnkvæmniákvæði sáttmála ESB, eru ekki nefnd.
Stærsta spennan í röksemdafærslunni er ósnert. Ef kortið vekur spurningar um virðingu fyrir fullveldi Íslands, hvers vegna er svarið aukin tvíhliða öryggisþátttaka með sama ríki? Þar hefði dýpri pistill tekist á við eigin mótbáru.
