Náms­árangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á?

Greinin er skoðanagrein frambjóðanda í sveitarstjórnarkosningum og ber að meta sem slíka. PISA-rannsóknin er nefnd sem aðalheimild fyrir fullyrðingum um lakari námsárangur, sem er sannreynanleg og viðurkennd heimild. Hins vegar er meðhöndlun gagnanna yfirborðskennd: höfundur vísar í línurit sem á að fylgja greininni en nefnir engar tölur, ekkert um úrtaksstærðir eða samanburð við önnur OECD-ríki, og gerir enga grein fyrir því hversu mikið af lækkuninni má rekja til stefnunnar um skóla án aðgreiningar frekar en annarra þátta. Höfundur viðurkennir að vandinn sé „margþættur" en eyðir síðan meginhluta greinarinnar í að tengja hann við eina stefnu, sem veikir rökstuðninginn. Tilvísun í finnska kerfið er áhugaverð en yfirborðskennd; engin heimild er nefnd og enginn samanburður á fjármögnun eða kennaragrundvelli. Tillögurnar um einkaskóla og „valfrelsi" koma fram án nokkurs rökstuðnings um hvernig þær myndu bæta árangur, sem gerir niðurlag greinarinnar frekar að kosningaáróðri en rökræðu. Að höfundur sé í 2. sæti hjá Miðflokknum og leikskólastjóri kemur skýrt fram, sem er til bóta hvað gagnsæi varðar. Sem skoðanagrein er rökstuðningurinn samt of einhliða og lausnirnar of lauslega rökstuddar til að vera sérstaklega sannfærandi.