Að endur­skil­greina vel­gengni: Frá auði og völdum til tengsla og vel­sældar

Greinin er skoðanagrein og ber að meta sem slíka, ekki sem fréttaskrif. Röksemdafærslan er skýr í grófum dráttum: höfundur dregur upp andstæðu milli hefðbundinnar velgengnihugmyndar og velsældarnálgunar og færir rök fyrir þeirri síðarnefndu. Veikleikinn felst í því hversu almennt og óundirbyggt flest er sett fram. Fullyrðingar á borð við að fólk hafi „sífellt minni tíma fyrir raunveruleg tengsl" og að menning frumbyggja um allan heim skilgreini velgengni á einn tiltekinn hátt eru settar fram sem staðreyndir án nokkurra tilvísana í rannsóknir, gögn eða dæmi. Fyrir skoðanagrein er heimildanotkun ekki forsenda, en rökstuðningurinn yrði mun sannfærandi ef höfundur vísaði í a.m.k. eitt rannsóknarverkefni um velsæld, eða nefndi tiltekin dæmi um frumbyggjamenningu frekar en að alhæfa. Einnig ber að nefna að greinin er í raun kynning á Velsældarþingi þar sem höfundur er líklega þátttakandi eða skipuleggjandi í krafti stöðu sinnar hjá Embætti landlæknis; sá hagsmunatengsl hefði mátt koma skýrar fram. Rökfærslan er einsleit og kannar ekki gagnrök, til dæmis hvort efnahagslegur vöxtur geti verið forsenda þeirrar velsældar sem höfundur talar fyrir. Þrátt fyrir þessa veikleika er greinin vel skrifuð, skipulögð og rökrétt innan eigin forsendna.