Meiri­hlutar féllu víða en héldu velli annars staðar

Greinin er dæmigerð yfirlitsfrétt eftir kosningar: skipuleg upptalning á stöðu mála í tugum sveitarfélaga, byggð á opinberum niðurstöðum sem lesendur geta sannreynt. Sú nálgun hentar vel á kosningakvöldi og morguninn eftir. Eini nafngreindi heimildamaðurinn er Óðinn Svan Óðinsson, oddviti L-listans á Akureyri, sem segir frá meirihlutaviðræðum. Það er gott að fá raunverulega heimild inn í annars staðreyndamiðaðan texta, en greinin hefði styrkst ef fleiri oddvitar eða frambjóðendur hefðu fengið orð sín á borð, einkum í þeim sveitarfélögum þar sem meirihlutar féllu. Framsetningin er hlutlaus og lýsandi; ekki er reynt að túlka niðurstöður pólitískt eða draga ályktanir umfram það sem tölurnar segja til um. Blaðamaðurinn tekur jafnvel réttilega fram að endurkjör flokka þýði ekki endilega framhald samstarfs, sem er gagnlegur fyrirvari. Veikleikarnir eru fremur formlegt eðlis: upptalningin verður einhæf og lesandinn fær litla greiningu eða samhengi, til dæmis samanburð við fyrri kosningar eða heildartölur um hversu margir meirihlutar féllu á landsvísu samanborið við 2022. Fyrirsögnin nefnir að 25 meirihlutar héldu en fjöldi þeirra sem féllu (þrettán) kemur aðeins fram í texta, ekki í fyrirsögn, sem gæti verið markvissari. Þetta eru þó smávægilegar athugasemdir við grein sem sinnir vel grunnhlutverki sínu: að gefa lesendum skjótt yfirlit.