Sigmundur Ernir skrifar: Stóra spurningin er hvort við gætum haft það betra

Nafngreindur höfundur og skýr sjónarmiðsval — þetta er skoðanagrein og þarf ekki að standast sömu kröfur og frétt. Hins vegar er vandinn sá að pistillinn klæðist nokkuð hlutlægri rökræðu um sögu og reynslu þegar hann er í raun einhlítt málflutningur: þeir sem andmæla ESB-aðild eru kallaðir „áhugahópur" sem berst „með kjafti og klóm" og lýst sem fólki sem „stingur höfðinum í sandinn." Ekkert rými er gefið fyrir þá rök gagnstæðrar hliðar sem eru málefnaleg — um sjálfræði, fiskveiðar, eða fordæmi nágrannaríkja — og engin tilraun er gerð til að gefa þeim sæmilega framsetningu áður en þeim er vísað á bug. Sögulegar hliðstæður höfundarins eru metnar sem staðreyndir fremur en túlkanir: varnarsamningurinn við Bandaríkin er sagður hafa haft „augljósan fælingarmátt" og EFTA-samningurinn er settur fram sem augljós velgengni — en þessar matslegar fullyrðingar eru ekki studdar við nein tiltekin gögn eða heimildir. Gylfi Þ. Gíslason er nefndur sem einn nafngreindur sögulegur persóna, en sem hluti af pólitísku útúrsnúningi frekar en sem heimild. Þar að auki brotnar frásögnin á fullkominni miðri setningu, sem bendir til að hluta textans vanti — og það eitt og sér er verulegur gæðagalli.