Kjósendur á lokasprettinum: „Ég bara gleymdi þessu“
Létt götuviðtal frá tveimur kjörstöðum í Reykjavík á lokastundum þjóðaratkvæðagreiðslunnar um ESB-viðræður, unnið upp úr innslagi fréttamanns Sýnar. Frumheimildin er eigin vinna á staðnum, en efnið er þunnt og alhæfingin um kjósendur byggist á fáum, ónafngreindum viðtölum.
Vinnan er á staðnum og það skiptir máli: fréttamaður mætti í Ráðhúsið og í Hagaskóla og talaði við fólk á síðasta klukkutímann. Í þessari tegund efnis, stemmningsviðtölum á kjördegi, er nafnleynd viðmælenda venja og ekki aðfinnsluefni.
Alhæfingin er hins vegar of ríflega orðuð. „Flestir kjósendur voru sammála um að það hefði ekki tekið þá langan tíma að gera upp hug sinn“ er sett fram sem niðurstaða þegar undirstaðan eru þrjú eða fjögur samtöl. Síðar í textanum er þetta réttilega bundið við þá sem fréttamaðurinn ræddi við; sú varfærni hefði átt að vera í innganginum líka.
Athyglisvert er að sú eina afstaða sem kemur fram með efnislegum rökum er andstaða við Evrópusambandið. Aðrir viðmælendur tala í almennum orðum um innsæi og næstu kynslóð. Í umfjöllun um umdeilda atkvæðagreiðslu hefði mátt leita jafnvægis í úrvalinu, jafnvel í svo léttu formi. Þá vantar allan grunn: hvað var kosið um, hver kjörsóknin var, hvenær tölur bárust. Læsilegt, en rýrt.
