Ó­sáttir við kröfur Trumps: „Græn­lendingar eru ekki til sölu“

Greinin stendur vel hvað varðar fjölda og gæði heimilda: blaðamannafundur Nielsens og Egede, viðtal Joseph Griffin við TV2, grein New York Times og beinar tilvitnanir í tvo grænlenska þingmenn, Justus Hansen og Pipaluk Lynge. Samhengisupplýsingar eru ágætar; vísað er í fyrri atburði á borð við loforð Trumps um spítalaskip, bandarískan ellilífeyrisþega í Nuuk og eftirlit dönsku leyniþjónustunnar. Það eykur dýpt fréttarinnar. Helsti galli er skortur á beinni rödd frá Bandaríkjamegin. Kröfur Bandaríkjanna eru raktar ítarlega, en nánast allar í gegnum sjónhorn Grænlendinga eða New York Times; ekkert bein viðbrögð frá Jeff Landry, Ken Howery eða öðrum bandarískum embættismönnum eru tilvitnuð. Þetta skapar ójafnvægi í fréttinni þótt ljóst sé að blaðamaðurinn hafi lýst blaðamannafundi sem Grænlendingar héldust. Einnig er framsetningin á köflum nokkuð litað orðalag, til dæmis gæsalappirnar utan um „sjálfboðaliði" og tóninn þegar fjallað er um heilbrigðiskerfisumræðuna. Það er ekki beinlínis rangt, en dregur úr hlutleysi framsagnar. Greinin hefði styrkst verulega ef blaðamaðurinn hefði leitað eftir viðbrögðum frá bandarísku hliðinni eða að minnsta kosti tekið skýrt fram að þeim hafi verið boðið að tjá sig.