Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland
Skoðanagrein á Vísi þar sem fjármálahagfræðingur færir rök fyrir því að fjórfrelsið sé of ólíkt innbyrðis til að Ísland eigi að taka við því sem einni heild. Uppbyggingin er skýr og höfundur viðurkennir kosti frjálsra vöruviðskipta, en engin gögn, engin dæmi og engin tilvísun í samningstexta styðja fullyrðingarnar. Niðurlagið hrynur í órökrétta athugasemd um flugfargjöld til Peking.
Lokakaflinn er það sem situr eftir. Eftir fjögurra kafla röksemdafærslu um innri markaðinn kemur skyndilega ódagsett athugasemd um þrjú flug í viku til Peking á um 140.000 krónur, og út frá því er dregin ályktunin að höfnun á nánara samstarfi við ESB sé „guðs blessun“. Þetta er ekki rök heldur stökk, og verðið og tímasetningin eru hvergi rakin til heimildar.
Meginmálið sjálft er skipulegt og höfundur sýnir þá sæmd að viðurkenna ávinning af frjálsum vöruviðskiptum og að fólksflutningar séu ekki neikvæðir í eðli sínu. En allur málflutningurinn er fullyrðingar án dæma: ekkert tilgreint regluverk sem hefur skaðað íslenska hagsmuni, engar tölur um fjármagnsflæði, ekkert um húsnæðismarkaðinn nema almennt orðalag.
Alvarlegast er þögnin um öryggisákvæði EES-samningsins og aðkomu Íslands að undirbúningi gerða. Höfundur heldur því fram að Ísland geti ekki hafnað neinu; sterkasta mótrökin gegn þeirri fullyrðingu eru hvergi nefnd, hvað þá hrakin. Fyrir hagfræðing er það veruleg vanræksla.
