Þorsteinn Pálsson skrifar: Hvað fær Ísland fyrir trú á mótsagnir og ímyndanir?

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Þorsteinn Pálsson, fyrrverandi forsætisráðherra og formaður Sjálfstæðisflokksins, er nafngreindur og þekktur í íslensku þjóðmálaumræðunni, svo lesandinn veit hvaðan sjónarmiðin koma. Rökstuðningurinn er skýr í uppbyggingu: sex mótsagnir eru taldar upp og ræddar hver á fætur annarri. Það gefur textanum ákveðna innri rökfræði. Hins vegar er veikleikin sá að fjölmargar fullyrðingar eru settar fram sem staðreyndir en engar heimildir studdar. Til dæmis er fullyrt að tollabandalag ESB hafi fleiri fríverslunarsamninga en EFTA og að þeir séu dýpri; fiskveiðistjórnarlögin haldist óbreytt; og að EFTA-fríverslun við Bandaríkin hafi strandað á landbúnaðarvörum. Þessar fullyrðingar gætu verið réttar, en þær eru ekki studdar tilvísunum í gögn eða opinber skjöl, sem dregur úr sannfæringarkrafti textans jafnvel sem skoðanagreinar. Ágæt skoðanagrein hefði styrkt sig með a.m.k. nokkrum staðfestanlegum tilvísunum. Einnig má nefna að „nei-hreyfingin" er gagnrýnd sem heild án þess að tilteknir talsmenn eða skipulagsheildir séu nafngreindar; þetta gerir lesandanum erfitt að meta hvort framsetningin sé sanngjörn. Röksemdafærslan er þó vel skipulögð og hlutfallslega skýr í framsetningu skoðunar, þótt hún sé einhliða eins og eðlilegt er í skoðanagrein.