Vita ekki hverjir skulda

Greinin er í raun kynning á stærri frétt í prentútgáfu blaðsins, sem skýrir að einhverju leyti hve rýr hún er. Hún byggir alfarið á einum heimildarmanni, Jóni Óskari Hinrikssyni framkvæmdastjóra Endurvinnslunar, og enginn annar aðili fær að tjá sig. Fullyrðingin um 100 milljóna króna skuld á fimm árum er ekki studd sjálfstæðum gögnum innan greinarinnar sjálfrar, þótt hún gæti verið sannreynanleg í bókhaldi fyrirtækisins eða í prentútgáfunni sem vísað er til. Skatturinn, sem er lykilaðili í ferlinu og nefndur er sérstaklega í tengslum við persónuverndartakmarkanir, fær ekki að svara. Þetta er verulegur annmarki: þegar opinber stofnun er nefnd sem hluti af vandanum ætti fréttamaður að leita eftir svörum þaðan. Framsetningin er einhliða frá sjónarhóli Endurvinnslunar, án þess að lesandinn fái vitneskju um hvort persónuverndartúlkun Skattsins er jafn þröng og gefið er í skyn eða hvort aðrar leiðir séu mögulegar. Sem styttri vefreyttir er þetta viðunandi upphaf að umfjöllun, en sem sjálfstæð frétt vantar hér jafnvægi.