Misánægð með þéttingu en stefnan hafi valdið hækkunum

Styrkur greinarinnar er augljós: fréttastofa leitaði markvisst til oddvita allra helstu framboða og bætti við stefnuskrám þeirra flokka sem ekki gáfu viðtöl. Þannig fær lesandinn heildarmynd af pólitísku landslagi í þessum málaflokki. Nafngreindir heimildarmenn eru tíu eða fleiri, og raddir spanna allan flokkarófsins frá Sósíalistum til Sjálfstæðisflokks. Þetta er sjaldgæft breidd í kosningafréttum. Hins vegar eru veikleikar sem skipta máli. Ari Edwald fullyrðir að þéttingarstefnan hafi hækkað verð á sextíu fermetra íbúð um 22 milljónir króna og vísar í eigin útreikning, en fréttastofa ber enga gagnrýna spurn á þá tölu og aflar ekki óháðra gagna eða sérfræðiálits til samanburðar. Eins er vísað í kynningarmyndband borgarstjóra sem heimild fyrir tölum um íbúðafjölda, en myndband frá borgarstjóra er áróðursefni, ekki óháð gagnaheimild. Greinin hefði styrkst verulega ef blaðamaður hefði leitað til fasteignasérfræðings, hagfræðings eða jafnvel Þjóðskrár til að setja fullyrðingar stjórnmálamanna í samhengi. Eins og greinin stendur er hún fyrst og fremst vettvangskönnun á skoðunum flokka, en skortir þann efnislega grunn sem nauðsynlegur er til að lesandi geti metið hvort þéttingarstefnan hafi raunverulega valdið hækkun eða ekki, þrátt fyrir að fyrirsögnin gefi í skyn orsakasamband.