Inga tjáir sig um mögulega inngöngu í ESB

Helsti annmarkinn í þessari frétt er algjör fjarvera gagnrýninna radda eða sérfræðiheimilda. Inga setur fram ýmsar staðhæfingar sem kalla á nánari athugun: hún fullyrðir að Ísland mengi „hlutfallslega minnst í heiminum" en kvartar jafnframt yfir því að landinu sé kennt um óhóflega mikla mengun. Þetta er áberandi sjálfsmótsögn sem blaðamaður hefði átt að spyrja um eða setja í samhengi, til dæmis með tilvísun í gögn Umhverfisstofnunar eða alþjóðlegra stofnana um losun á mann. Talan „sautján milljarðar á ári" er nefnd án þess að lesandinn fái að vita hvaðan hún kemur eða hvort hún er rétt. Sama á við um fullyrðingu hennar um ETS-kerfið, þar sem engin lýsing er gefin á kerfinu sjálfu eða hvernig það snertir Ísland í raun. Fyrirsögnin nefnir ESB-inngöngu en meginhluti greinarinnar snýst um loftslagsmál, sem skapar ósamræmi milli fyrirsagnar og efnis. Fréttaritun sem miðlar afstöðu eins stjórnmálamanns án nokkurrar mótvægisraddar, staðreyndaathugunar eða samhengis er í raun endurbirting á viðtali frekar en sjálfstæð blaðamennska.