600 milljónir árlega: Ummælin jaðri við dónaskap

Greinin stendur á traustum grunni hvað snertir heimildanotkun: hún vitnar beint í þrjá nafngreinda frambjóðendur, Skúla Helgason, Róbert Ragnarsson og Einar Þorsteinsson, og setur ummæli þeirra í samhengi fundarins sem Félag skólastjórnenda og Kennarafélag Reykjavíkur boðuðu til. Þetta er fréttvænt og sannanlegt efni. Fyrirsögnin er hins vegar álitamál: hún dregur saman ummæli eins frambjóðanda sem þau væru höfuðniðurstaða fundarins, þótt greinin sjálf lýsi því að nokkuð hafi verið samstaða um mikilvægi málsins. Sú framsetning leggur áherslu á átök frekar en efnislega umræðu. Auk þess er áberandi hversu ójafnt frambjóðendur fá rúm: Samfylkingin og Framsóknarflokkurinn ná hvað mestri athygli, Viðreisn fær stuttan málsgrein, en frambjóðendur annarra flokka sem sögð eru hafa mætt fá enga tilvitnun. Spurningin sem fundinum var beint er nefnd, sem er vel, en lesandinn hefði haft gagn af að heyra fleiri raddir til þess að mynda heildstæðari mynd. Fullyrðingar Einars Þorsteinssonar um kostnað við selalaug og „lopapeysulist" á götum standa ósannreyndar og án tilvísana í fjárhæðir, en þær eru greinilega tilvitnun í hans eigin ummæli, sem er eðlilegt í fréttagreininni. Heilt á litið er þetta ágæt umfjöllun um raunverulegan atburð, en fyrirsögnin jaðrar við einhliða framsetningu.